همین که همچنان ادامه را کشدار می نویسم؛ یعنی فراموش شده ای. البته خاطرم هست که هنوز وقتی از برنگشتن حرف می زنند، تو در حافظه ام مرور می شوی. اما مرور خاطرات به این معنا نیست که به تو فکر کنم یا برای

درد را با درمان در یک شیشه ریخته ام و با خودم در جیب، حمل می کنم. می دانم واژه ها را چطور از توور دربیاورم و در جوی آب رها کنم. یکی از واژه هام که درد بیشتری داشت از دستم سر خورد و میم آن را برداشت. حالا هم چیزی نیست، همین که "حالا" با "الان" فرق می کند؛ باقی اش "حل" می شود.